Een werknemer loopt ondanks zijn ziekmelding de marathon van Rotterdam. Zijn werkgever ontslaat hem op staande voet. Onterecht, aldus de kantonrechter van de rechtbank Rotterdam in deze uitspraak. De werkgever moet daarom een flinke vergoeding betalen.
Een werknemer werkt op basis van een jaarcontract bij een online vakantie-aanbieder. Na ruim vijf maanden werken meldt hij zich ziek wegens acute oogklachten. Later volgt de diagnose van een chronische spierziekte. De bedrijfsarts adviseert geen werkhervatting.
Twijfels
De werkgever krijgt twijfels over de ziekmelding. Die twijfels worden gevoed door observaties dat de werknemer korte stukjes autorijdt, actief is op sociale media en intensief hardloopt. De man neemt zelfs deel aan een marathon. Om dat nader te onderzoeken schakelt de werkgever een recherchebureau in. Snel daarna ontslaat de werknemer op staande voet wegens misleiding, werkweigering, vertrouwensbreuk en het belemmeren van re-integratie.
Dringende reden
Voor een geldig ontslag op staande voet is een dringende reden vereist. Dat betekent dat het gedrag van de werknemer zó ernstig moet zijn dat van de werkgever redelijkerwijs niet kan worden verlangd de arbeidsovereenkomst voort te zetten. Die beoordeling gebeurt aan de hand van alle omstandigheden van het geval en vereist een zorgvuldige afweging. Misleiding, werkweigering of het frustreren van re-integratie kúnnen zo’n dringende reden opleveren, maar alleen als de feiten dit daadwerkelijk ondersteunen.
Ongeldig
De kantonrechter concludeert dat van een dringende reden geen sprake is. Het korte autorijden blijkt verenigbaar met de uitleg die de werknemer aan de bedrijfsarts heeft gegeven: korte ritjes maakt hij wel, langere lukken nog niet. Het hardlopen was al vanaf het begin bekend bij zowel werkgever als bedrijfsarts. Het gebruik van sociale media is beperkt en niet gelijk te stellen aan intensief beeldschermwerk. Van werkweigering, een ernstige vertrouwensbreuk of het belemmeren van re-integratie is dan ook geen sprake. Het ontslag op staande voet is dan ook ongeldig, zo oordeelt de kantonrechter.
Verwijtbaarheid
Omdat de werkgever ernstig verwijtbaar heeft gehandeld door de man te ontslaan, kent de rechter hem een billijke vergoeding toe van € 50.000. Daarbij weegt volgens de rechter mee dat de werkgever de signalen die hij kreeg niet heeft besproken met de bedrijfsarts of de werknemer, maar direct is overgegaan tot loonopschorting, loonstop en zelfs observatie door een recherchebureau. Dat acht de rechter ernstig verwijtbaar, te meer omdat de werknemer door ziekte extra kwetsbaar was en de observatie door het recherchebureau hem veel stress heeft opgeleverd.
